|
HIRISTİYANLIK’TA ESHAB-KEHF
Roma hükümdarı Decius
Hırıstiyanlığı takip etmeye ve Hırıstiyanları
öldürmeye başlayınca asil bir aileden olan yedi kardeş dinlerini
terk etmelerini isteyen Efesos valisinin aldırış etmediler ve
yanlarında köpekleri de olduğu halde bir mağaraya sığındılar.Onları
açlıktan öldürmek isteyen Hırıstiyanlık karşıtları mağaranın
girişini duvar örerek kapattılar.Ancak bu iş sona ermeden önce bir
hırıstiyan olayın içeriğini anlatan bakır levhayı yedi uyurların
sığındığı mağaranın içine attı.
Aradan 158 veya 197 yıl geçtikten sonra,408 veya 447
yılında uyandılar.Bu inançlı kişiler bir gece uyuduklarını
düşünüyorlardı.Yedi kardeş içlerinden birini yiyecek malzemeler
almak üzere şehre gönderdiler.Dışarıya çıkan kardeş kapılardaki haç
işaretlerini görünce çok şaşırdı.Elinde Decius döneminden kalma
paralarla gezen bu genç halk tarafından ilgi ve hayretle karşılandı.
Efes Piskoposu, bu ilgi çekici olayı görmeleri için
İmparator II. Teodosius ile imparatoriçeyi davet etti.
Hep beraber mağarada onları ziyaret ettiler.Bu inançlı
kardeşler insanların dirileceklerini ispat ettikten sonra tekrar
uykuya daldılar.
Yediuyurlar Hırıstiyanlarca aziz olarak görülür.Şu anki
durumunu bilmemekle beraber daha önce27 Temmuz’da Latin
kiliselerince anılırlardı.Ortodoks kilisesine göre Yediuyurlar 4
Ağustos’ta mağaraya saklanmışlar, 22 Ekim’de de uyanmışlardır.Bu
günlerde dini ayinler yapılır ve yortular arasında yer alırdı.Yediuyurların
Latince adları şöyleydi; Maximianus ,Malchus(marhus) ,Martinianus,
Constantinu, Dionysius,Iohannes,ve Serapio
|
Dernek
